ශ්‍රි ලංකාවේ ජනාවාසකරණය පිළිබඳව හමුවන පුරාවිද්‍යාත්මක සාධක

ලංකාවේ ජනාවාසකරණය අදින් වසර ලක්ෂ ගණනකින් එපිට ට දිවයයි. පුරාවිද්‍යාත්මක කැණිම් මගින් ද්‍රව්‍යාත්ම සාදක ඔස්සේ මේ බව මෙවන විටත් තහවුරු කර තිබේ. විශේෂයෙන් තෙත් කළාපය පුරාවට සහ වියළි කළාපයේ මෙම ජනාවාස ව්‍යාප්ත වු බව එම සාධක ඔස්සේ තහවුරු කරගත හැකිය.

ඔනෑම රටක ඉතිහාසයක් යන්න යොදනු ලබන්නේ එම රටෙහි ලිඛිත මුලාශ්‍ර හමුවනතාක්ය. එ නිසා ලෝකයේ විවිධ රටවල මෙය වෙනස් අකාරයකින් දක්නට ලැබේ. ලංකාවේ ඓතිහාසික යුගය ආරම්භ වන්නේ ක්‍රි.පු. 3 වන සියවසෙනි. ඒබ ව තහවුරු වන්නේ ක්‍රි.පු. 3 න සියවසට අයත් සෙල් ලිපි හමුවීමත් සමගය. නමුත් ඓතිහාසික මුලාශ්‍රවල ආරම්භය සිදුවු කාල පරිච්ඡේදය යම් රටක ජනාවාස වීමට සමාන නොවේ. මන්ද යත් ජනාවාස කරණයේ මුල් අවස්ථාවේ ලිඛීත භාෂාවක් දක්නට නොලැබෙන බැවිනි. එනිසා ඕනෑම පැරණි සමාජයක් ම ලිඛිත මුලාශ්‍රයන්ගෙන් තොර කාලපරිච්ඡේදයක් තුල ජීවත් වී තිබේ. එම කාලපරිච්ඡේදය සම්බන්ධයෙන් එසේත් නැතහොත් ඓතිහාසික යුගයට පෙර කාල සීමාව සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු හදාරනු ලබන ප්‍රධාන විෂය වන්නේ පුරාවිද්‍යාවයි. මෙහිදී ඉතිහාසඥයා ලිඛීත මුලාශ්‍ර භාවිතා කරන අතර පුරාවිද්‍යාඥයා ද්‍රව්‍යාත්ම සාධක අතීතය ගොඩනැගිමෙහිලා භාවිතා කරනු ලැබේ.

ප්‍රාග් ඉතිහාසය ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් 3 කට වෙන්කෙරේ.

01. පූර්ව ශිලා යුගය
02. මධ්‍ය ශිලා යගය
03. නව ශිලා යුගය

මෙම අවධි සම්බන්ධයෙන් කතා කරන විට මුල් අවධි දෙක පිළිබද සාදක ලංකාවෙන් ලැබී තිබේ. නමුත් ලංකාවේ නව ශිලා යුගයක් පැවතියේ ද යන්න ප්‍රාග් ඓතිහාසික පුරාවිද්‍යාඥයන් තුල යම් සැකයක් පැන නැගී ඇත. මේ වන විට ඒ බව නිශ්චිත වශයෙන් ම තහවුරු කරගෙන නැත.

ලංකාවේ ප්‍රාග් ඉතිහාසය සම්බන්ධයෙන් තොරතුරු සෙවීමේ ඉතිහාසය 19 වන සියවසේ අග භාගය දක්වා ම දිව යයි. මුල් යුගයේ එහි මුල් තැනක් ගනු ලැබුයේ විදේශීයන්ය. නමුත් පසුකාලිනව මෙම ක්‍ෂේත්‍රයේ කැපි පෙනෙන දේශිය විද්වතුන් දෙදෙනෙකු අපට හදුනාගත හැකිය. එනම් පී.ඊ.පී. දැරණියගල මහතා හා ඔහු පුත් එස්.යූ. දැරණියගල මහතාය. මොවුන් සිදුකරන ලද පර්යේෂණ මගින් ලංකාවේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගය සම්බන්ධ නවමු තොරතුරු රාශියක් ලොවට හෙලි කළේය.
ලංකාවේ ප්‍රාග් ඉතිහාසය සම්බන්ධ තොරතුරු පුරාශිලා යුගය දක්වාම දිව යනු ලැබේ. ශිරාන් දැරණියගල මහතාගේ විශ්වාසය අනුව අදින් වසර ලක්ෂ තුනත් ලක්ෂ පහත් තරම් පැරණි සාධක පුරාතන වෙරළබඩ ආශ්‍රිත වැලිබිම් වලින් හමුවිය හැකිය. ඔහු පවසන පරිදි මේ වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ වෙරළබඩ තීරයන් සම්බන්ධ කළාප වලින් අදින් වසර 125000 ක් පමණ පැරණි ජනාවාස සාධක සොයාගෙන තිබේ. මෙම සාධක සොයාගෙන ඇත්තේ බුන්දල අසල වෙරළ තිරයෙනි. මෙහි තිබී කහඳ හා තිරුවානා පතුරු මගින් කරන ලද ආයුධ සොගෙන ඇත.

මෙ පස් තැන්පතුව හදුන්වන්නේ ‛‛ඉරනමඩු පස් සැකැස්ම’’ නමිනි. ඉරනමඩු ප්‍රදේශයේ දක්නට ලැබෙන මෙම පස් තැන්පතුව ලංකාවේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල එයට සමාන පස් තැන්පතු හැදින්වීමේ දි මෙම ඉරනමඩු සැකැස්ම යනුවෙන්ම භාවිතා කරනු ලැබේ. එනිසා ලංකාවෙ පැරණිම ජනාවාස රටා හදුනා ගැනීමට හැකිවන වන මෙම ඉරණමඩු පස් සැකසුම් ලංකාවෙ උතුරු දිග ප්‍රදේශයේ මාන්කුලම් හා ඉරනමඩු පදේශයේත් වයඹ දිග විල්පත්තුව අවට එළුවන්කුලම කල්පිට්ය ඇතුළු කලාඔය හා මෝදරගම් ආරු අතර වෙරළ තීරයේත් ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පලාතේ බූන්දල පතිරාජවෙල හා මිනිහාගල්දන්ද ඇතුලත් යාල ජාතික වනෝද්‍යානය අවට කලාපය තුලත් පැතීරීතිබේ මෙය ඉරණමඩු පාංශු ව්‍යුහය නමින් හදුන්වා දී ඇත්තේ ආචාර්ය ශිරාන් දැරණියගල මහතාය

මෙම අවධියට අයත්වන ගල් මෙවලම් හැරුනු කොට මානව හෝ සත්ව අවශේෂ කිසිවක් හමුවී නැත ඒවා විනාශයට පත්වී තිබේ මෙම යුගයේ ජීවත් වූ මානව වර්ගයා හෝමෝ සේපියන්ස් බවට අනුමාන කෙරේ මෙම කාල සීමාව තුල ලංකාවේ දකුනු දිග වියලි කලාපයේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ ජනගහනය වර්ග කිලෝමීටරයට පුද්ගලයන් 1.5 ත් 0.8 ත් අතර සංඛ්‍යාවක් වු බව තක්සේරු කර ඇත පහත රට තෙත් කලාපයේ ජන ගනත්වය වර්ග කිලෝමීටරයට පුද්ගලයන් 0.1 හෝ ඊට අඩු වන්නට ඇත දැඩි නියන් සමයන් තුල මේ තත්වය තවත් අඩු වන්නට ඇතැයි පුරාවිද්‍යා ඥයෝ අනුමාන කරති.
මින් පසු එලඹෙන මධ්‍යශිලා යුගය පිළිබදව තොරතුරු ලංකාවේ පහත රට තෙත් කලාපයේ ප්‍රාග්ඓතිහාසික ගල් ලෙන් වල කරන ලද පර්යේෂන මගින් අනාවරනය කරලෙන තිබේ. එම ස්ථාන අතරින් පාහියන් ලෙන, (අදින් වසර 34000-5000) කුරුවිට බටදොඹ ලෙන,(අදින් වසර 28500- 11500) කෑගල්ලේ අත්තනලොඩ අසල අළුලෙන, (10500) ඉතාමත් වැදගත් තැනක් ගනී මෙහැරුණු විට 2009 වර්ෂයේ සිදුකරන ලද අත්තනගල්ලේ අලවල පොත්ගුල්ලෙනහි සිදු කරන ලද ප්‍රාග් ඓතිහාසික ගුහා කකීම මගින් අදින් වසර 13000 ක් පමන පැරණි සාධක සොයාගෙන තිබේ.
ගල්ලෙන් ස්ථාන හැරුණුකොට බෙල්ලන්බැදිපැලැස්සේ සිදුකරන ලද කැණීම් මගින් වසර 6500 ක් පමණ පැරණි සාධක සොයාගෙන තිබේ.

මෙම කැණීම් මගින් අනාවරනය කර ගත් සාධක බොහෝය. ඒ අතර විවිධ කාල පරිච්ඡේදයන් නියෝජනය කරන මනව ඇට සැකිලි, ගල් ආයුධ, සත්ව හා ශාඛ කොටස් ආදී බොහෝ තොරතුරු ප්‍රමාණයක් මේ මගින් අනිවරනය කරගෙන තිබේ.

ඉහතින් දැක් වූ පරිදි මෙම කාල සීමාවට අයත් වන ඇට සැකිළි අතරින් පැරණිම අවශේෂ හමුවන්නේ බුලත්සිංහල පාහියන්ගල ලෙනින්ය. මේවා අදින් වසර 34000 ට වඩා පැරණිය. මේ හැරුනු විට අනිකුත් ස්ථාන වලින්ද මානව අවශේෂ සොයාගෙන තිබේ. ලංකාවෙන් හමුවන මෙම ප්‍රාග් ඓතිහාසික මිනිසා බලංගොඩ මානවයා නමින් හැදින්වේ. බලංගොඩ ආශ්‍රිත ප්‍රාග් ඓතිහාසික ස්ථාන වලින් ඔවුන්ගේ මානව අවශේෂ හා සංස්කෘතික අවශේෂ හමු වූ බැවින් බලංගොඩ සංස්කෘතිය යන්න ඊට යොදා තිබේ. මෙම පරපුරේ සාමාන්‍ය මිනිසකුගේ උස දළ වශයෙන් සෙ. මී. 174කි. ගැහැනියකගේ සාමාන්‍ය උස සෙ. මී. 166 කි. ඉදිරියට නෙරූ තල්ල, රළු අස්ථි, ඝන හිස්කබල, පහතට නෙරූ නාස්පුඩු, කෙටි නිකට හා විශාල දත් හදුනා ගත හැකිය. මෙම ලක්ෂන විශේෂයෙන් වැදි ජනතාව තුලින්ද හදුනා ගත හැකිය. මෙම ජනාවාස ලංකාවේ විශාල ප්‍රදේශයක හදුනාගෙන තිබෙ.

මාඑලිය ආදී වගුරු බිම් වලත්, සීතල උස්සානු වලත්, විල්පත්තු මන්නාරම වැනි ශුෂ්ක ප්‍රදේශ වලත්, සබරගමුව වැනි තෙත් කලාපවලත් දක්නට ලැබේ. සාමාන්‍යයෙන් මෙම ජනාවාසයක් කුඩාය. ඒවා වර්ග මීටර 50 ට වැඩිවන් නේ ඉතාමත් කලාතුරකිනි. බොහෝ විට න්‍යෂ්ටික පවුල් දෙකකට ඒවා සීමාවිය.

වාර්ෂිකව වෙනස්වන සෘතු අනුව මොවුන් තැනින් තැනට ගමන් කලා මෙන්ම ආහාර රටාවද වෙනස් වන්නට ඇත. එසේම ඉතා ඈතින් පිහිටි ජනාවාස සමගින් කිසියම් ගනුදෙනු කිරීමක්ද සිදුකල බවට සාධක සොයා ගෙන ඇත. මෙහිදී දව්‍ය හුවමාරු ක්‍රමයක් පැවතියේද යන්න සොයා බැලිය යුතුය. මන්ද යත් මුහුදු බෙලිකටු මුහුදු මත්ස්‍යයන්ගේ අවශේෂ මෙම ලෙන් කැණීම් මගින් සොයාගෙන තිබේ. ලුණුවල නිතර දක්නට ලැබෙන මෙම බෙල්ලා මගින් පැහැදිලි වන්නේ මොවුන් ලුණු රැගෙන ආ බවයි. විශේෂයෙන් තෙත් කලාපයට පමණක් සීමා වූ ඇකාවුස් බෙල්ලන් වියලි කලාපයේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික කැණීම් වලින් හමුවීමෙන්ද පැහැදිලි වන්නේ ඔවුන් එම ප්‍රදේශ වලට රැගෙන විත් ඇති බවයි. බටදොඹලෙනින් මඩු මත්ස්‍යයකුගේ වලිග ඇටයක් හමුවී තිබේ.

මොවුන්ගේ විවිධ අභිචාර ලක්ෂණයන්ද හදුනාගෙන තිබේ. එයට හොදම සාධකය හමුවන්නේ රාවනාඇල්ල ගුහාවෙන්ය. එහි තිබූ හිස්කබල දෙකට බෙදෙන සේ හිල්විද තිබුණි. එසේම ගොරෝසු තැන් හා නෙරාගිය කොටස් උලච්චිකර සමතලා කරතිබේ. එහි එක් පැත්තක් රතු ගුරුගල් වලින් පාට කර තිබණි. පාහියන්ගලින් හමු වූ මිනිස් ඇටසැකිල්ලකද ගුරුගල් ආලේප කර තිබෙනු දක්නට ලැබුනි.

බලන්ගොඩ සංස්කෘතියේ මානවයන් ගල් ආයුධ නිෂ්පාදනය බහුල වශයෙන් කර තිබේ. එහිදී ප්‍රධාන මාධ්‍ය වී ඇත්තේ තිරුවානාය. සුළු වශයෙන් කහද පාෂානය භාවිතා කරතිබේ. මෙම තිරුවානා ජල පහරවල් වල තිබී පහසුවෙන් සෙයාගෙන තිබේ. මධ්‍යශිලා අවධිය නියෝජනය කරන ප්‍රධානතම ගල්මෙවලම් සම්ප්‍රදාය ජ්‍යාමිතික ස්වරූපී ගල් මෙවලම් සම්ප්‍රදාය වශයෙන් හදුන්වනු ලැබේ. මෙම මෙවලම් ත්‍රිකෝණාකාර, චන්ද්‍රාකාර, ත්‍රුපීසියම්කාර, වශයෙන් හදුනාගෙන තිබේ. කැපීම, ඉරීම, සීරීම, ආදී කටයුතු සදහා මේවා බහුල වශයෙන් භාවිතා කරන්නට ඇත. ගල්මෙවලම් හැරුනු විට අං වලින් හා අස්ථි කොටස් වලින් කරන ලද ආයුධ ද හදුනාගෙන තිබේ. මේවා අදින් වසර 28000 ක් පමණ පැරණිය. සත්ව ඇටකටු මගින් උල් ආයුධ විශාල වශයෙන් නිපදවා ඇත. මේවා විවිධ කාර්යයන්ට භාවිතා කරන්නට ඇත. එසේම ආභරන වශයෙන් සකස්කරන ලද මුහුදු බෙලිකටු පබළු කුරුවිට බටදොඹ ලෙනින් හා අලවල පොත්ගුල් ලෙනින් සොයාගෙන තිබේ.

මෙම ලෙන් මගින් සත්ව හා ශාක කොටස් පිළිබදව තොරතුරු ආවරණය කරගෙන තිබේ. එමගින් මොවුන්ගේ ආහාර රටාව පිළිබදව තොරතුරු ලබාගත හැකිය. ආහාරය සදහා දඩයම ප්‍රධාන වන්නට ඇත. අලි පැටවුන්, ගවරා, කුළු මීහරකුන්, කළු වලහා, ඌරා, ගෝනා, තිත් මුවා, මී මින්නා, ඉත්තෑවා, හාවා, දඩුලේනා, හම්බාවා, මුගටියා, උරුලෑවා, වඳුරා, වළි කුකුළා, හබන් කුකුළා, පිඹුරා, තලගොයා, විවිධ ඉබි වර්ග, මිරිදිය මිළු වර්ග හා ගස්වල බෙල්ලන් මොවුන් දඩයම් කරන්නට ඇත.

එසේම සත්ව ආහාර අතර කැකුන, කටුඅල , වල් දෙල්, ඇටි කෙහෙල්, ආහාර සදහා ගන්නට ඇතැයි පර්යේෂණ මගින් තහවුරු කර තිබේ. පිළිස්සූ වල්දෙල් ඇට හා ඇටිකෙසෙල් වල අවශේෂ කිතුල්ගල බෙලිලෙණින් සොයාගෙන තිබේ.
මේ අනුව ලංකාවේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ ජීවත් වූ ප්‍රාග් ඓතිහාසික මානවයා සම්බන්ධ පුළුල් තොරතුරු රාශියක් සෙයාගෙන තිබේ. විද්‍යාත්මක කාලණීර්නයන්ට අනුව ඒවා තහවුරු කරතිබේ. මේ අනුව ලංකාවේ ජනාවාස බිහිවීම හා ජනාවාස ව්‍යාප්තියසම්බන්ධ තොරතුරු වසර දහස් ගනගකින් ඈතට ඇදී යන අයුරු පෙන්වා දිය හැකිය.
මධ්‍යශිලා යුලයෙන් පසු එක් වරම යකඩ යුගයකට පිවිසුනේ යැයි මෙතෙක් ලංකාවේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික පුරාවිද්‍යාඥයන් විශ්වාස කර තිබේ. මධ්‍ය ශිලා යුයෙන් පසු එළබෙන නව ශිලා යුගය පිළිබදව නිශ්චිතව සාධක ලංකාවෙන් ලැබී නැත. එච්. ඩබ්. විජයපාල මහතා විසින් සිදු කරන ලද දොරවක කැණීම මලින් නවශිලා යුගයක් සම්බන්ධ තොරතුරු ඉදිරිපත් කර ඇත. මේ වන විට ඒ සම් බන්දයෙන් බොහෝ ප්‍රාග් ඓතිහාසික පුරාවිද්‍යාඥයන්ගේ අවධානය යොමු වී තිබෙ. එම කැණීම මගින් ලැබුණු ශිලා ආයුධ සමග මැටි බඳුන් කොටස්ද ධාන්‍ය වර්ගද ලැබී තිබේ. ඒ අනුව නව ශිලා යුගයේ ලක්ෂණයන් මෙම කැණීම මගින් තරමක් දුරට හදුනාගෙන තිබේ. වාරණ හා පිළික්කුත්කුව සිදු කරන ලද කැණීම් මගින්ද මේ සම්පන්ධයෙන් යම් ආලෝකයක් ලැබී තිබේ.

මේ අනුව බැලීමේදී ලංකාවේ ජනාවාස බිහිවීම විජයාවතරනය සමග ආරමිභ වන්නේයැයි වංශ කථාවල සදහන් වුවද පුරාවිද්‍යත්මක තොරතුරු අනුව තවත් වසර දහස් ගනනකින් ඈතට දිව යන්නේය.මෙම තොරතුරු හැරුනු විට ඉදිරියේදී සිදු කරනු ලබන ප්‍රාග්ඓතිහාසික කැණීම් මගින් තව දුරටත් ලංකාවෙ ජනාවාස පිළිබදව කරුනු සොයාගත හැකිය.

Please follow and like us:
0

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close

Enjoy this blog? Please spread the word :)

  • RSS
  • Follow by Email
  • Facebook
    Facebook
  • Google+
    http://ithihasa.org/2018/01/20/%E0%B7%81%E0%B7%8A%E2%80%8D%E0%B6%BB%E0%B7%92-%E0%B6%BD%E0%B6%82%E0%B6%9A%E0%B7%8F%E0%B7%80%E0%B7%9A-%E0%B6%A2%E0%B6%B1%E0%B7%8F%E0%B7%80%E0%B7%8F%E0%B7%83%E0%B6%9A%E0%B6%BB%E0%B6%AB%E0%B6%BA">
  • Twitter
  • Instagram